گر بدينسان زيست بايد پست
من چه بيشرمام اگر فانوس ِ عمرم را به رسوائي نياويزم
بر بلند ِ کاج ِ خشک ِ کوچهي ِ بنبست.
گر بدينسان زيست بايد پاک
من چه ناپاکام اگر ننشانم از ايمان ِ خود، چون کوه
يادگاري جاودانه، بر تراز ِ بيبقاي ِ خاک.
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر